Wednesday, December 22, 2010

ലെന്‍സിലൂടെ

തമസ്സിന്‍റെ നിറമുള്ള ജുബ്ബതന്‍ കോളറില്‍
ചന്ദനപ്പൂക്കളാല്‍ മോടികൂട്ടി
ചതുരത്തില്‍ ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണടക്കാലുകള്‍
ചെവികളില്‍ താങ്ങിയെടുത്തുവെച്ചും

വിലയേറെയാകിലും ചെളിയില്‍ കലര്‍ന്ന പോല്‍
കട്ടിയില്‍ സോളുള്ള ഷൂസുമിട്ട്
മെമ്മറി പവറുള്ള ഫോക്കസ്സിംഗ് ലെന്‍സുള്ള
സോണിതന്‍ ക്യാമറയ്ക്കതിനൊത്ത ബാഗുമായ്

ഒന്നുമറിയാത്ത രാമനാരായണന്‍
ചേട്ടനെ പോലങ്ങു മാറിനിന്നും
അനുകരിച്ചവിടെല്ലാം ചിരി പടര്‍ത്തി പിന്നെ
അതിനുടെ വീഡിയോ ലിങ്കയച്ചു

മാമ്പൂ തളിര്‍ത്തതും  മണമുള്ള പൂക്കളും
ലഹരിയില്‍ നുരയുന്ന താണ്ഡവ നൃത്തവും
മുഷിമീന്‍ ചിരിച്ചതും നിറമുള്ള ചെറിയോരു
വെട്ടത്തില്‍ നാരിതന്‍ നടനഭാവങ്ങളും

അതുമിതും അവിടുള്ള കടലിന്‍റെ ഭംഗിയും
പാലവും പാറിപ്പറക്കുന്ന കിളികളും
പലതിന്നും തെളിവിനായ് വേണ്ട പല ചിത്രങ്ങള്‍
പല നേരത്തായി പകര്‍ത്തി രാജീവ്‌

എല്ലാറ്റിനും തന്‍റെ ബ്യൂടിഫുള്‍
ലെന്‍സിനോടേറ്റം കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു നായകന്‍

സസ്നേഹം,
ലിബിന്‍ ടോം

N.B : Dedicated to my friend Rajiv @ office after a team outing.

Monday, March 22, 2010

എനിക്കുള്ളതെല്ലാം

എനിക്കുള്ളതെല്ലാം ഞാന്‍ നിനക്കുതരാം
പിണക്കങ്ങളൊന്നൊന്നായ്  കെടുത്തിവെക്കാം
പറന്നൊന്നിച്ചകലങ്ങള്‍ അളന്നെടുക്കാന്‍
പ്രണയപ്പൂഞ്ചിറകുമായ്  ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കൂ


 

Thursday, September 03, 2009

ഇരുട്ട് കറുപ്പല്ലെന്നു പോലും...

ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നപ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ കരയുകയായിരുന്നു. തേങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ ഇടത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു ഇരുട്ടിനെ നോക്കുമ്പോള്‍ വലം കണ്ണില്‍ നിന്നു കണ്ണീര് മൂക്കിന്‍റെ പാലം കടന്ന് ഇടം കണ്ണും തലോടി മെത്തയിലെത്തി. ആ നനവ് വലതു കൈ കൊണ്ടു തടവി അങ്ങനെ കിടന്നു. കരച്ചില്‍ തീരാതെ ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റില്ല, ഉറങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ കരയാനും...

വീണ്ടും ഓരോന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കുമ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടും കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയെന്നു തോന്നിപ്പോയി. അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ കൃത്രിമ വെളിച്ചം പോലുമില്ലാത്ത ഇരുട്ടിന്‍റെ ഈ തിരശീലയിലും രാത്രി എങ്ങനെ മനുഷ്യന് ഇത്ര വ്യക്തമായി എല്ലാം കാട്ടിത്തരുന്നു?

പക്ഷെ കുറെ തേങ്ങലടിയുമ്പോള്‍ ഈ ഓര്‍മകളെ സ്വപ്നമാക്കി മാറ്റി തരാനുള്ള വിദ്യയും രാത്രിയുടെ കൈയ്യിലുണ്ട്‌. ആ സ്വപ്നം തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ തീരില്ല. ഓര്‍മ്മകള്‍ സ്വപ്നവേഷം കെട്ടി കളിയും ചിരിയുമായി എത്തുന്നത് എന്നും മനുഷ്യന് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നു മനുഷ്യന് ആ വേഷത്തിലും ഭാവത്തിലും ഒരു ദുഃഖഛായ മാത്രമെ കാണാനുള്ളൂ. ദുഃഖം ആണെകിലും സ്വപ്നത്തില്‍ എല്ലാ നിറങ്ങളുമുണ്ട്. ഇലയ്ക്ക് പച്ച, ചോരയ്ക്ക് ചുവപ്പ്, പാലിന് വെളുപ്പ്‌....

ഒരൊറ്റ കറുപ്പ് നിറം കൊണ്ടു മൂടിപ്പുതപ്പിച്ച് മനുഷ്യനെ കിടത്തിയിട്ട് ഇത്രയും നിറങ്ങളുള്ള സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാട്ടി കൊടുക്കുന്ന രാത്രി മഹത്തരം തന്നെ.

സസ്നേഹം,
ലിബിന്‍ ടോം

Thursday, April 02, 2009

പ്രണയമെന്നാല്‍ .....

പ്രണയം സ്വര്‍ഗം .....
പ്രണയം സ്വപ്നം .....
പ്രണയം പരിചയം .....
പ്രണയം വാചാലം .....
പ്രണയം മധുരം .....
പ്രണയം അഭിമാനം .....
പ്രണയം അറിവ് .....
പ്രണയം അനുഭവം .....
പ്രണയം വീണ്ടും സ്വപ്നം .....
പ്രണയം തിരുത്തല്‍ .....
പ്രണയം തിരുത്തപ്പെടല്‍ .....
പ്രണയം മറയ്ക്കല്‍ .....
പ്രണയം മറയ്ക്കപ്പെടല്‍ .....
പ്രണയം മാതൃ പിതൃത്വം ...
പ്രണയം ജീവിതം .....
പ്രണയം പ്രശ്നോത്തരി .....
പ്രണയം വീണ്ടും സ്വപ്നം .....
ദു:സ്വപ്നം .....

എങ്കിലിനി പറയണം (ശരിക്കും അറിയാമെങ്കില്‍) .....
പ്രണയം എപ്പോഴാണ്
പ്രണയമായത്‌ ?
പ്രണയമയമായത് ?



സസ്നേഹം,
ലിബിന്‍ ടോം

Wednesday, November 12, 2008

മലയാളം ബ്ലോഗ് എഴുതാന്‍ കൊതി തോന്നിയാല്‍ എന്ത് ചെയ്യണം

ഇങ്ങനെ ഒരു സംവിധാനം കണ്ടപ്പോള്‍... അതായത് സ്വന്തം മാതൃഭാഷയില്‍ ബ്ലോഗ് എഴുതാന്‍ ഉള്ള സംവിധാനം കണ്ടപ്പോള്‍... ശരിക്കും കൊതിച്ച് പോയി, ഒരു കവിയോ കഥാകൃത്തോ ആയിരുന്നു എങ്കില്‍ എന്ന്..

പറഞ്ഞു കേട്ടിടത്തോളം പണ്ടു കാലത്തു ഒരാളുടെ ആദ്യ രചനകള്‍ ഒന്നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു കാണാന്‍ പുണ്യം ചെയ്യണമായിരുന്നു..

ഇതിപ്പോള്‍ എന്താ കഥ ? ഞാന്‍ എന്റെ വാടക മുറിയില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പബ്ലിഷ് ചെയ്യുകയാണ് എന്റെ ആദ്യ ബ്ലോഗ് രചന ... ഈയുള്ള ലോകത്ത് എവിടെയിരുന്നും കാണാം എന്റെ ഈ അക്ഷര കോപ്രായ വിക്ഷോഭം... ലോകത്തിന്റെയും മാലോകരുടെയും വിധി. അല്ലാതെന്തു പറയാന്‍ ?

ഇതൊന്നു പരീക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി എഴുതി വെച്ചതാണ് ഇത്രയും.. ഇനി ഞാന്‍ ഇതൊന്നു പബ്ലിഷ് ചെയ്തു നോക്കട്ടെ.. അത് കഴിഞ്ഞു വേണമെന്കില്‍ എഡിറ്റ് ചെയ്യാമല്ലോ..

സസ്നേഹം,
ലിബിന്‍ ടോം